Η διαταραχή της στυτικής λειτουργίας είναι συχνή και αποτελεί ένα μείζον ιατρικό και κοινωνικό πρόβλημα. Μπορεί να αποτελεί την εκδήλωση διαφόρων συστηματικών διαταραχών, αλλά και των συνεπειών της ανθυγιεινής καθημερινότητας.
- 1 στους 2 άνδρες ηλικίας 40-70 ετών θα εμφανίσει κάποια στιγμή Σ.Δ. (ήπια 17%, μέτρια 25%, σοβαρή 10%)
- Επιδημιολογικές έρευνες υπολογίζουν ότι η συχνότητα της παγκοσμίως θα αυξηθεί από 152 εκατομμύρια άνδρες το 1995 σε 322 το 2025.
Η στυτική δυσλειτουργία συχνά συνοδεύεται από συστηματικές οργανικές διαταραχές. Πολλές επιδημιολογικές μελέτες τονίζουν τη σχέση της στυτικής δυσλειτουργίας με άλλες παθολογικές καταστάσεις όπως:
- διαταραχές του αναπνευστικού,
- του συνδετικού ιστού,
- των νεφρών,
- του ήπατος, αλλά και
- νευρολογικών ασθενειών.
Η στυτική δυσλειτουργία συνδέεται ισχυρά με διαφορετικά νοσήματα, όπως η καρδιαγγειακή νόσος, ο σακχαρώδης διαβήτης, το μεταβολικό σύνδρομο και η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ). Οι άνδρες που πάσχουν από στυτική δυσλειτουργία έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης:
- αγγειακής και στεφανιαίας νόσου,
- αγγειακού εγκεφαλικού,
- συνολικά αθηρωμάτωσης και
- καρδιαγγειακών συμβαμάτων.
1 στους 5 άντρες με αγγειακή στυτική δυσλειτουργία έχει σιωπηλή καρδιαγγειακή νόσο (χωρίς συμπτώματα) και μέσα στα επόμενα 3 χρόνια θα υποστεί καρδιακό επεισόδιο.
Γι’ αυτό το λόγο είναι ιδιαίτερα σημαντική η σωστή διερεύνηση και διαχείριση των ασθενών με στυτική δυσλειτουργία ή/και καρδιαγγειακά προβλήματα, ώστε ευκολότερα και κυρίως νωρίτερα να καταλήγουμε στη διάγνωση της στυτικής δυσλειτουργίας σε ασθενείς με αγγειακή νόσο για την πληρέστερη και σωστότερη θεραπεία τους.
Αντίστροφα, συχνά μπορεί να οδηγηθούμε σε ταχύτερη διάγνωση καρδιαγγειακών νοσημάτων και στην πρώιμη έναρξη θεραπευτικής αγωγής που θα προλάβει τις συνέπειες της νόσου, γεγονός μέγιστης σημασίας ειδικά στην περίπτωση του σακχαρώδους διαβήτη.
- Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί την πιο κοινή αιτία στυτικής δυσλειτουργίας με αποτέλεσμα το 28% των ασθενών που εξετάζονται για διαταραχές της στύσης να είναι διαβητικοί. Το 50% των διαβητικών ασθενών παρουσιάζουν προβλήματα στύσης, ενώ αν ο διαβήτης συνδυαστεί με την υπέρταση το ποσοστό αγγίζει το 80%.
Είναι ευρέως γνωστό ότι οι άντρες με διαβήτη εμφανίζουν υψηλά ποσοστά στυτικής δυσλειτουργίας. Εμφανίζουν επίσης και υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου σε σχέση με το γενικό πληθυσμό. Επιπλέον, τα καρδιαγγειακά συμβάματα συχνά αποτελούν την κύρια αιτία θανάτου αυτής της ομάδας ασθενών, που δυστυχώς μπορεί να είναι και να παραμείνουν ασυμπτωματικοί. Αξιολογώντας τα παραπάνω δεδομένα σχετικά με τη στυτική δυσλειτουργία ως μοναδικό συχνά μάρτυρα της καρδιαγγειακής νόσου στους άντρες με διαβήτη, προκύπτει ξεκάθαρα πως η στυτική ικανότητα των αντρών αυτών θα πρέπει να αποτελεί καμπανάκι συναγερμού για την εμφάνιση σοβαρών αγγειακών επιπλοκών.
Τέλος, οι ασθενείς με στυτική δυσλειτουργία εμφανίζουν υψηλότερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με το γενικό πληθυσμό. Αυτό συμβαίνει σαν συνέπεια των παθοφυσιολογικών μηχανισμών που εμπλέκονται στη διαδικασία της γήρανσης, της συστημικής φλεγμονής και του οξειδωτικού στρες. Οι ενδείξεις συνεχώς πληθαίνουν σχετικά με το ρόλο της Σ.Δ. σαν πρώτο μάρτυρα για νοσήματα εκτός της καρδιαγγειακής νόσου.
Στο πλαίσιο αυτό, η νόσος θα πρέπει να θεωρείται δείκτης της συνολικής ανδρικής υγείας, υποστηρίζοντας την ιδέα ότι στο μέλλον θα μπορέσει να αποτελέσει μία τακτική screening (προσυμπτωματικού ελέγχου) για την παρουσία άλλων διαταραχών που σχετίζονται με την ανδρική υγεία.
