Ο κολικός του νεφρού είναι το πιο σύνηθες επείγον ουρολογικό σύμβαμα.
Η ουρολιθίαση αποτελεί την τρίτη κατά σειρά συχνότητας πάθηση στον άνθρωπο μετά τις ουρολοιμώξεις και τις παθήσεις του προστάτη. Ταυτόχρονα αφορά και μία πάθηση που έχουν συμβεί επαναστατικές αλλαγές στην αντιμετώπισή της. Η εμφάνιση και εξέλιξη της εξωσωματικής λιθοτριψίας, σε συνδυασμό με την τεχνολογική πρόοδο και την ανάπτυξη των ενδοουρολογικών επεμβάσεων, οδήγησαν στη μείωση των περιπτώσεων που οι νεφρικοί λίθοι αντιμετωπίζονται με ανοιχτή χειρουργική μέθοδο.
Η ιστορία της ουρολιθίασης χρονολογείται από την αυγή του πολιτισμού. Τα συμπτώματα, τα σημεία και η θεραπεία των λίθων των νεφρών και της ουροδόχου κύστης καταγράφονται στα περισσότερα σωζόμενα αρχαία ιατρικά κείμενα. Η ‘κοπή λίθων’ στην ουροδόχο κύστη είναι μία από τις παλαιότερες χειρουργικές επεμβάσεις που έχουν καταγραφεί.
Ιστορικές προσωπικότητες με λιθιασική νόσο
Η ιστορία της ουρολιθίασης γίνεται περισσότερο ελκυστική εξαιτίας των διάσημων ατόμων που νόσησαν από την ασθένεια.
Ιστορικές προσωπικότητες που κατεγράφησαν με λιθίαση της ουροδόχου κύστης αποτέλεσαν:
- ο Βενιαμίν Φραγκλίνος (1706-1790)
- ο Ισαάκ Νεύτωνας (1643-1727)
- ο Λουδιβίκος ΙΔ΄(1638-1715)
- ο Ιταλός ανατόμος Scarpa (1752-1832)
- ο Ιταλός γλύπτης και ζωγράφος Μιχαήλ Άγγελος (1475-1564)
- ο Ναπολέων Βοναπάρτης (1769-1821)
Το ενδιαφέρον του τελευταίου για την νεφρική λειτουργία είναι έκδηλο τόσο στα ποιήματα όσο και στην ζωγραφική του. Εντυπωσιακότερο όλων στη σχέση του αυτή είναι η απεικόνιση του Θεού ως διχοτομημένο δεξιό νεφρό στο έργο του «ο διαχωρισμός της γης από τα ύδατα». Η χρήση του περιγράμματος του νεφρού στη σκηνή αναπαράστασης του διαχωρισμού των στερεών (Γη) από το υγρά στοιχεία (ύδωρ) υποδηλώνει ότι ήταν εξοικειωμένος τόσο με την ανατομία όσο και τη λειτουργία των νεφρών.
Μιχαήλ Άγγελος (Michelangelo), Cappella Sistina, Βατικανό «Διαχωρισμός της γης από τα ύδατα» Στην ουσία είναι ο διαχωρισμός των υδάτων. Εδώ η μορφή του Θεού μοιάζει σχεδόν σαν να μην έχει ύλη. Προβάλει από τα σύννεφα σαν μια οπτασία. Η κίνηση του είναι ανοιχτή, εξωστρεφής. Τα χέρια του ορθάνοιχτα, το βλέμμα του συγκεντρωμένο σε ότι κάνει. Χαρακτηριστικό της σκηνής είναι η έντονη βράχυνση με το σώμα του Θεού να μικραίνει προς τα πίσω.
Ο Ναπολέων Βοναπάρτης (1769-1821 μ.Χ.) καθώς και ο ανιψιός του ο Αυτοκράτορας Ναπολέων ο Γ΄ υπέφεραν από λιθίαση της ουροδόχου κύστης με δριμύτατη συμπτωματολογία, η οποία πιθανότατα επηρέαζε την κρίση και τις αποφάσεις τους.
Ιστορικοί συζητούν για πιθανώς διαφορετική εξέλιξη της ρωσικής εκστρατείας στην περίπτωση που ο στρατηλάτης Ναπολέων δεν υπέφερε από λιθίαση. Μεταξύ άλλων πιθανολογούν ότι η ευρωπαϊκή ιστορία θα ήταν τελείως διαφορετική, εάν ο Ναπολέων ο Γ΄ μπορούσε να θεραπευτεί με τις σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές κατά τη διάρκεια του Γαλλοπρωσικού πολέμου το 1870 μ.Χ
Ιστορικές προσωπικότητες με λιθιασική νόσο, Ναπολέων Βοναπάρτης
Άλφρεντ Χίτσκοκ (1899-1980)
Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ φέρεται να εμφάνισε πέτρες στους νεφρούς μετά από επέμβαση βηματοδότη το 1974.
Ίντιρα Γκάντι (1917-1984)
Η Ίντιρα Γκάντι, η πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ινδίας, χειρουργήθηκε στους νεφρούς στα τέλη της δεκαετίας του 1950.
Λιονέλ Μέσι
Το 2016 ο επιθετικός της Μπαρτσελόνα, Λιονέλ Μέσι έπαιξε τρία παιχνίδια με μια πέτρα στο νεφρό του. Χρησιμοποίησε ηρεμιστικά κατά τη διάρκεια των αγώνων και στη συνέχεια υποβλήθηκε σε λιθοτριψία για να σπάσει την πέτρα.
